ไม่ได้ฟังเพลงแล้วรู้สึกเต็มตื้น หรือว่าทำให้เราต้องร้องไห้ออกมานานโคตร ๆ .... จำได้ว่าครั้งสุดท้าย คงเป็นเพลง เธอวันนี้ ที่ร้องในค่ายห้วยคุ จ.เชียงราย ค่ายสุดท้ายทีได้ไปในฐานะนิสิต

 

และวันนี้ ก็มีเหตุให้ข้าพเจ้าต้องเสียน้ำตาให้กับเพลง ๆ นึงอีกแล้ว ทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่เคยคิดเลย ว่าเราจะตกเป็นเหยื่อของความCliche' เช่นเพลงนี้ไปได้

 

ถ้าใครยังไม่รู้ ตอนนี้ข้าพเจ้าทำงานเป็นผู่ช่วยโค(แต่คาดว่าตอนนี้เป็นยิ่งกว่าควาย)โปรดิ๊วเซ่อร์ ให้กับคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดครั้งที่เก้า ที่จะมีขึ้นกลางเดือนหน้า

 

แน่นอนเมื่อสเกลมันใหญ่ งานก็เลยหนักๆๆๆๆๆๆๆ ไม่เคยเจองานอะไรที่หนักขนาดนี้มาก่อน ทำมาได้เดือนครึ่งแล้ว ไม่เคยเห็นหน้าคนที่บ้านเลย ทำงานหกวัน วันละสิบสองสิบสามชั่วโมงขึ้นไป

 

วันนี้ ขณะที่ข้าพเจ้าอยู่ในห้องที่มีแต่ผู้บริหารระดับสูงของจีเอ็มเอ็ม ซึ่งข้าพเจ้าก็เปรียบได้กับอะมีบ้าที่อยู่ท่ามกลางฝูงราชสีห์ เค้าได้เปิดเดโม่เพลงนี้ขึ้น เพื่อเช็คเสียง....

 

ทันทีที่เสียงร้องของนักร้อง(ขอบอกว่าไม่ใช่พี่เบิร์ด)ดังขึ้นใน verseแรก อยากบอกว่า "เหี้ย กูไม่ไหวแล้วว่ะ... ทำไมมันทรงพลังและสะกดกูได้ขนาดนี้" (ทั้ง ๆ ที่ข้าพเจ้าก็อยู่กับนักร้องในตอนอัดเสียงด้วย ยังไม่รู้สึกอะไรเลย ในตอนนั้น)

 

 ...ในชีวิตของคนทุกคน ต้องเคยผ่านร้อนและหนาว
และพบเรื่องราวบางอย่างที่ฝังใจ


ทุกครั้งที่เธอปวดร้าว หมดสิ้นกำลังจะก้าวเดินไป


วันเวลาที่แสนมืดหม่นก็คงจะเดินผ่านไปช้าช้า
จนเธอเองลืมนึกไปว่าได้เดินมาไกลเท่าไร
จนเธอเองมองข้ามบางอย่าง นั่นคือพลังแกร่งกล้าในใจ
ที่ยังฝันอยู่ในจิตใจลึก ๆ มานาน


และในวันนี้ เธอนั้นจงหยัดยืน และลุกขึ้นอีกครั้ง ด้วยพลังในหัวใจ
อย่าไปยอมแพ้ ให้กับปัญหาใด ๆ
จงพร้อมจะอดทนก้าวไปสู่หนทางที่ฝันใฝ่ด้วยตัวเอง


บนถนนที่คนก้าวเดิน จะเป็นดั่งภาพสะท้อนให้เห็นละครที่ต่างชีวิตไป
ทุกครั้งที่เธอหมดหวัง หมดสิ้นกำลังท้อแท้ในใจ

เธอจงมองดูภาพผู้คนที่อยู่เดียวดายด้วยความอ้างว้าง
เพียงเธอมองไปนอกหน้าต่างจะเจอความจริงมากมาย
คงจะทำให้พบคำตอบ ว่าบนทางเดินที่แสนยาวไกล
ทุกชีวิต ต้องเดินออกไป เพื่อสู้ความจริง

ให้เธอได้รู้ นี่แหละใจของคน ที่แท้ยังยิ่งใหญ่
ตราบใดความหวัง ยังไม่จางหายไป เมื่อนั้นใจจะไม่แพ้

และในวันนี้ เธอนั้นจงหยัดยืน และลุกขึ้นอีกครั้ง ด้วยพลังในหัวใจ
อย่าไปยอมแพ้ ให้กับปัญหาใด ๆ
จงพร้อมจะอดทนก้าวไปสู่หนทางที่ฝันใฝ่ด้วยตัวเอง
(ก้าวไปสู่แสงทองของวันใหม่ด้วยตัวเอง)  

 

น้ำตาข้าพเจ้าอยู่ดี ๆ ก็เอ่อมาซะอย่างนั้น

ไม่เคยคิดมาก่อนว่า เพลงที่ฟังมาเป็นสิบ ๆ ปีแล้วไม่เคยคิดว่าจะอินไปกับมัน ก็รู้สึกแค่ว่า เออ ก็อลังการดีเนอะ ...

 

แต่ตอนนี้ จะโคตรให้กำลังใจเราเลยว่ะ อาจเพราะตอนนี้มันมาถึงจุดโค้งสุดท้าย ที่จะวัดใจเราแล้วล่ะว่า เราจะสู้ต่อไป หรือว่าจะเลิกมันกลางคัน...  เพราะบางที สิ่งที่เราเจอมันก็หนักทั้งกายและใจ (โดยเฉพาะอย่างหลัง มันทำให้เราท้อแท้แทบจะทุกนาทีที่เข้าทำงาน)

 

หวังว่า "แสงทอง" จะสาดส่องมาถึงเร็ว ๆ นี้....

 

 

 

ขอบคุณพี่เบิร์ด นักร้องที่ร่วมร้อง คนเรียบเรียง คนแต่งทำนอง และผู้ประพันธ์ คุณสุรักษ์ สุขเสวี  ..... ขอบคุณจริง ๆ ครับ

edit @ 20 Jul 2008 16:25:44 by iuvday

Comment

Comment:

Tweet

เราก็ชอบเพลงนี้ว่ะ ให้กำลังใจดีมากอะ

ว่าแล้วก็ให้กำลังใจติสท์ด้วยนะ ขอให้อย่าท้อกับงาน
ก้าวไปสู่แสงทองของวันใหม่ด้วยตัวเองbig smile

#1 By daranee on 2008-07-20 16:47