ร้อยลี้

posted on 29 May 2008 13:12 by iuvday

ฉันรอนแรมเดินทางมายาวนาน

ย่ำกรวดหินดินทรายไปตามทาง ที่เงียบเหงา และอ้างว้าง

พบเพียงความเดียวดายไม่มีใคร

ไร้คนรักไม่มีสักแสงไฟ จากใครเขา มาส่องใจ

 

เดินทางข้ามขอบกำแพงอย่างความหวัง

ไม่รู้หนทางอีกไกลแค่ไหน และไม่รู้จะเจอกับสิ่งใด

 

เป็นร้อยสี้ฉันก็จะเดินตามทาง บุกน้ำข้ามเขาก็จะเดินทางไป

ไม่เปลี่ยนผัน ไม่หวั่นไหว

แม้ค่ำนี้ไม่มีแม้แสงจันทร์ แต่ขอให้ค่ำนั้นคงมีสักแสงไฟ จากคนรัก มาส่องใจ....

 

 

 

แต่งไว้ตั้งแต่ปี47 นานจัง

Comment

Comment:

Tweet